Bu kanunun 1. maddesine göre
12.09.1944 – 10.11.1989 yılına kadar ırki, dini, siyasi
hakları elinden alınmış ve işkencelere maruz kalmış
kişilerin hakları iade edilmektedir.
1.
2004/12 sayılı ek Resmi
gazetede yayınlanmıştır. Adi suçlar bu kapsamda değildir.
2.
İçişleri Bakanlığı ve bağlı
birimlerinde tutuklu kalanlar.
3.
Ceza kanunu hükmünce kamp ve
benzeri toplama merkezlerinde ve zorunlu çalışmalara tabi
tutulanlar.
4.
İdari tasarrufla ülke içinde
sürgüne gönderilenler.
5.
Devlete olan vergi
borçlarını ödemediklerinden dolayı tutuklu kalanlar.
6.
Yüksek öğrenim kurumlarından
ve diğer okullardan öğrenimlerine son verilen öğrenciler.
7.
Zorunlu isim değiştirme
esnasında işkence görenler.
8.
Faili meçhuller.
9.
(Yeni resmi gazete Sayı
12/2004) Sovyetler birliğine sürgüne gönderilen Bulgar
vatandaşları.
10.
Evinde, kamuya ait yerlerde
veya firara teşebbüs hallerinde öldürülenler.
11.
Milli dini, siyasi nedenlerle
komşu ülkelere kaçma teşebbüsü esnasında yakalanan veya
öldürülenler.
12.
Milli, dini, siyasi görüşleri
nedeniyle çalışma kamplarında, ceza evlerinde, bulundukları
esnada ölenler.
13.
Üniversite veya yüksek okul
mezunu olup, asli görevlerinden uzaklaştırılarak işçi olarak
çalıştırılmaya zorlananlar.
14.
Emekli maaşlarından mahrum
edilenler.
Madde 2.
Yukarıda belirtilen kategoriler kapsamındaki şahısların bir
defaya mahsus mali ve manevi tazminat alma hakları vardır.
Madde 3. Söz
konusu tazminatları almadan ölenlerin tazminatları hak
sahiplerine (sırasıyla çocuklarına, eş ve ana babalarına,
yoksa kardeşlerine) ödenir.
Madde 6. Daha
önceden tazminat alanlara her hangi bir ödeme yapılmaz.
Madde 7.
Tutukluluk halinde, ceza evlerinde, sürgünde, kamplarda
geçen süreler sosyal güvenlik bakımından çalışılmış olarak
kabul edilir.
Madde 8.
Zorunlu isim değiştirme ile bağlantılı olarak ölen, intihar
eden ve kaybolanların hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanır.
Madde 9.
Yukarıdaki maddeler kapsamına giren emeklilerin maaşlarına 6
aya kadar tutukluluk, hapis ve çalışma kamplarında
kalanların maaşlarına % 30 oranında zam yapılır. Söz konusu
oran her altı ay için % 1 artırılır (120 ay için 50)
Geçici madde
10. Bu
kanunun 2. ve 3. maddelerine istinaden tazminat talebinde
bulunma süresi kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 3
yıldır.
11. 29
Haziran 1996 tarihine kadar müracaat etmeyenler kanunun
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde
müracaat edebilirler.
13.
Tazminatlar 5. Maddenin 3.cü paragrafına göre hak
sahiplerine 1 Ocak 2006 tarihi itibariyle ödenir.
Bu
haklardan yararlanmak isteyenler yazılı kanıtları ibraz
etmek suretiyle ikamet ettikleri bölge mülki Amirliklerine
müracaat edebilirler. |